Even voorstellen...

Sabine Willersen, geboren in 1967, werkt sinds begin 2003 in de praktijk als paraveterinaire. Dat doet zij voor 20 uur per week. Sinds kort heeft ze er een functie bij, die van stagebegeleidster. Stagiaires opleiden doet ze met volle inzet. Zij is een vrouw van uitersten. Afgestudeerd in de wiskunde en werkzaam geweest in de automatisering heeft zij een flinke omslag gemaakt door voor het werken met dieren te kiezen. Die interesse zal niet in de laatste plaats komen door haar eigen huisdieren. Van jongsaf aan hebben dieren een belangrijke plaats ingenomen in haar leven. Ze heeft nu een cavia, twee agapornissen (dwergpapegaaien) en een grasparkiet. De vogels heeft ze met voer, speeltjes en al gevonden in een vogelhok bij het afval van de flat bij de praktijk, waar het zomaar was achtergelaten. Grimmy, de Welsh Terriër, is overleden. Daar hebben haar man en zij nog altijd veel verdriet van. Er zal heus wel weer wel weer een nieuw hondje komen, maar dat heeft even tijd nodig. Samen met haar man reist ze veel en ook daarvan geniet ze. Als ze soms een beetje nors over kan komen, komt dat niet doordat ze zo is, maar door haar verstrooidheid, vertelt de rechtgeaarde Belgische. Daarbij heeft ze ook moeten wennen aan de Hollandse taal en landsaard. Het jaar 2010 was voor haar een pechjaar, toen ze een paar keer flink kwam te vallen en wat brak, maar dat hoopt ze nu wel achter zich te hebben gelaten.

Uitersten
Ook haar hobby’s zijn verrassend: ze zoekt het in de hoogte met parachutespringen, maar gaat net zo makkelijk diepzeeduiken; ze rijdt stoer op een motor rond, maar je kunt haar ook met een borduurwerkje aantreffen. Aangestoken door het kijken naar films beleeft ze ook graag zelf als hoofdpersoon avontuurlijke reizen. Daarvan maakt ze de prachtigste foto’s. Om zich naast al die spanning ook te kunnen ontspannen, gebruikt ze yoga. Het is niet verrassend dat Sabine aangeeft de afwisseling in het werk zo leuk te vinden , naast de omgang met dieren, klanten en collega’s (volgorde is willekeurig). En lol. Die mag zeker niet ontbreken.

back

*foto's door: Bibi van Gageldonk, tekst Conny Wittekoek